ขอบคุณลมฝนที่ทำให้คนบางคนเติบโต

เมื่อชีวิตต้องเจอกับปัญหา พร้อมใจกันรุมเข้ามาให้ท้อจนไปต่อไม่ไหว
โลกใบนี้บางทีก็ใจร้าย บางครั้งก็ทดสอบเราด้วยชะตา

* อยู่ใต้ฟ้าจะกลัวอะไรฝน ต้องเจอทุกคน วันที่พายุมา
พัดเราให้ล้ม ให้เปียกน้ำตา จนเหมือนว่าจะสิ้นใจ

** หญ้าต้นหนึ่งถูกพายุกระหน่ำ ผ่านคืนบอบช้ำล่วงเข้าวันใหม่
ไม่ใช่เพียงแค่มันไม่ยอมตาย ซ้ำรากใบมันยิ่งแกร่งกว่าเมื่อวาน

*** ทุกครั้งที่ล้ม ที่เหนื่อยที่ล้า ก็แค่คำท้าให้เราข้ามผ่าน
เปลี่ยนความบอบช้ำเป็นความทนทาน แล้วเดินต่อไป
และแล้วเมื่อฟ้าสว่างอีกหน จะมีเหตุผลของความภูมิใจ
ยิ่งฝ่าพายุรุนแรงเพียงใด เช้าวันต่อไป จิตใจของเรายิ่งแกร่ง

เมื่อชีวิตจริงจริงใช่ความฝัน ย่อมไม่ได้มีแต่วันที่ทุกเรื่องราวจะสดใส
มีปัญหาเข้ามาก็แก้ไข ไม่ใช่จะมัวแต่โทษโชคชะตา

(ซ้ำ *, **, ***), (ซ้ำ ***)